Index ¦ Arhiva ¦ Oznake ¦ RSS > Tag: rak

Ne, niko sa Stanforda nije pronašao lek protiv raka, i zašto uopšte čitate dnevne novine?

Znam da je u Srbiji nešto postala vest kada mi u par dana na WhatsApp dođe isto pitanje od tri različite osobe koje međusobno ne komuniciraju. Obično se ispostavi da je neko sa polu-znanjem engleskom i potpunim neznanjem medicine probao da prevede nešto što je neko sa za nijansu većim znanjem oba napisao na osnovu nečijeg saopštenju za štampu.

Zato, malo uputstvo za tumačenje vesti o medicinskim istraživanjima:

  • Ako istraživanje nije na ljudima već na životinjama ili ćelijskim linijama, prestanite da čitate;
  • Ako je istraživanje na ljudima ali se spominju reči kao “retrospektivno”, “intervju”, ili “ishrana”, prestanite da čitate;
  • Ako vest o istraživanju dolazi sa konferencije za novinare a ne iz objavljenog rada, prestanite da čitate;
  • Ako osoba koja piše vest nije potpisana imenom i prezimenom i nema iskustva u pisanju o medicini i nauci, prestanite da čitate;
  • Ako u vesti nema komentara od lekara ili naučnika iz Srbije koji stavlja nova saznanja u kontekst srpske medicine, prestanite da čitate.

(svaka od ovih stavki zavređuje zaseban tekst, prve dve i nekoliko, ali život je kratak)

Bez konkretnih cifara, imam osećaj da je broj tekstova koje vredi čitati u dnevnim novinama i nedeljnicima o lepoti i zdravlju nula, a u malo ozbiljnijim nedeljnim i mesečnim listovima 1-2 godišnje. Što je samo za nijansu manje od broja objavljenih radova koji uopšte zavređuju pažnju laika.


Kako je NATO bombardovanje postalo zgodan izgovor za sve zdravstvene probleme u Srba

Verujem da incidenca karcinoma u Srbiji raste, ali raste i svuda u svetu. Za to vreme:

  • Više od polovine odraslih građana puši, ostali udišu;
  • Vicevi o parceli za pijacu i parceli za ličnu upotrebu u srpskih seljaka pričaju su decenijama; siguran sam da je situacija sada bolja, pošto iza kvaliteta i čistoće hrane stoji jaka država (ha, ha);
  • Država kontroliše i ispravnost vozila na putu (uključujući emisije gasova), protok otpadnih voda, kvalitet zemljišta oko deponija; jeste li bili skoro u Pančevu?
  • Zemljom tutnje putujući mamogrami, svaki muškarac stariji od 50 zna svoj PSA, dok se kolonoskopije, Papa Nikolau testovi i CT pluća kod pušača — jedine tri skrining metode za koje je pokazano da smanjuju smrtnost — ne rade uopšte, ili sporadično;
  • Postoje vakcine koje smanjuju incidencu nekih karcinoma (hepatitis B, HPV) ali će vakcine izgleda biti sramna reč sve dok se dečija paraliza i male boginje ne vrate na velika vrata;
  • Fizička kultura je na nivou duhovne;
  • Kultura ishrane je još gora;
  • Kultura iskrenog razgovora o bolestima ne postoji, tako da ljudi još uvek imaju “najtežu bolest” i “ono najgore”, a umiru od “duge i teške bolesti”.

To samo za rak. A gde su srčane bolesti, šlogovi, dijabetes, i da li je i za njih kriv osiromašeni uranijum?


A od nekih stvari mi pozli

Jučerašnji Kurir:

SENZACIONALNO OTKRIĆE AMERIČKIH LEKARA Novom metodom lečenja 94 odsto pacijenata izlečeno od raka!

Ostatak teksta nije ništa bolji od naslova.

Problemi:

  • Izvor nije objavljena studija, već preliminarni podaci predstavljeni na relativno malom skupu kao deo dužeg predavanja o himeričnim antigen receptor (CAR) T-ćelijama.
  • Pacijenti nisu imali bilo koji “rak”, već akutnu limfoblastičnu leukemiju.
  • 94% ih nije bilo izlečeno, već su ušli u remisiju; razlika je velika.
  • Metoda je relativno nova, ali su rezultati primene iste terapije kod iste grupe pacijenata (ALL) već objavljeni, prvo sa Univerziteta u Pensilvaniji (U. Penn), uglavnom kod dece, a zatim iz NIH-a. Sijetl definitivno nije prvi.

Da rezimiramo: iz parafraziranog naslova “Američki lekari otkrili novu metodu koja je izlečila 94% pacijenata sa rakom” tačno je jedino to da su u pitanju američki lekari (mogu da im priznam i pola poena za “rak”, mada je ta opšta izjava opasnija od čiste laži).

A šta se zna: CAR T-ćelije su prvo stvorene u laboratorijama NIH-a, a zatim prvi put primenjena na ljudima—i to deci sa akutnom leukemijom—na U. Penn-u, daleko od Sijetla. Poduži (i jako dobar) tekst o tome su lokalne novine objavile pre više od dve godine. U. Penn i NIH su jedini do sada objavili rezultate. Na Fred Hač se još čeka.

Upotreba ovakvih ćelija je ograničena na bolesti sa relativno uniformnim malignim ćelijama koje ne mutiraju puno—dakle pretežno hematološkim malignitetima. Kod dece sa ALL-om koja uđu u remisiju bolest se u najvećem broju slučajeva vraća posle godinu-dve, tako da se pretpostavlja da je za izlečenje potrebna transplantacija koštane srži odmah nakon terapije CAR ćelijama. Ne postoji dovoljno podataka za odrasle, mada oni obično prolaze lošije od dece.

Sva tri centra rade sa različitim farmaceutskim kompanijama na komercijalizaciji terapije—otuda česta objavljivanja nedopečenih rezultata posle kojih akcije idu gore-dole. Pacijenti u Americi uvek imaju šansu da se prijave za neko od ovih istraživanja i besplatno dobiju eksperimentalnu terapiju. Misterija je zašto Kurir ovakvim naslovima potpaljuje lažne nade obolelih u Srbiji.


Tri kratka (za NYT) članka o raku

In Gene Sequencing Treatment for Leukemia, Glimpses of the Future

Genetics researchers at Washington University, one of the world’s leading centers for work on the human genome, were devastated. Dr. Lukas Wartman, a young, talented and beloved colleague, had the very cancer he had devoted his career to studying. He was deteriorating fast. No known treatment could save him. And no one, to their knowledge, had ever investigated the complete genetic makeup of a cancer like his.

(via NYTimes.com)

New Frontiers of Cancer Treatment Bring Breathtaking Swings

Mrs. McDaniel, the 69-year-old wife of a retired corporate executive, had gambled on the ultimate in personalized medicine, an approach known as whole genome sequencing, and it seemed to be paying off.

Scientists had compared the entire genetic sequences of the tumor cells invading her body with those in her healthy cells, searching for mutated tumor genes that could be thwarted by drugs approved for other cancers or even other diseases. That had led them to give her an expensive drug approved just a month earlier for melanoma patients. It had never been given to anyone with a blood cell cancer like hers. In theory, the drug should have killed her. Instead, it seemed to have halted or even reversed her cancer.

But would it last? And what would it mean if it did not?

(via NYTimes.com)

Genetic Test Changes Game in Cancer Prognosis

In May 2011, Cassandra Caton, an 18-year-old with honey-colored hair and the soft features of a child, suddenly went blind in her right eye. Five months later, an ophthalmologist noticed something disturbing. A large growth in the back of her eye had ripped her retina, destroying her vision.

(via NYTimes.com)

Zajedničko za sva tri: stotine hiljada dolara godišnje potrošeno da se život jedne osobe produži za par meseci, poboljša kvalitet života bez produženja, ili smanji neizvesnost prognoze, dobre ili loše. Ovo u Evropi nikada ne bi prošlo, ali negde mora da se počne…

© Miloš Miljković. Napravljeno uz pomoć Pelican-a. Dizajn Giulio Fidente na github-u.